رمز گشایی آقای رسائی از جعبه سیاه مخالفت های باهنر

رمز گشایی از جعبه سیاه مخالفت های باهنر

بسیاری از فعالان جریان اصولگرایی از تلاش باهنر برای لطمه زدن به دولت دهم تعجب می کنند ، در حالی که این رفتار برای برخی از نمایندگان امری بدیهی است. به نظرم اگر آقای باهنر به سئوالات زیر پاسخ دهند، می توان از جعبه سیاه این موضع گیری ها رمزکشایی کرد

رای اعتماد نمایندگان به اکثریت کابینه احمدی نژاد در حالی که برخی رسانه های خارجی ، ‌دنباله های داخلی و شخصیت های سیاسی برای از اکثریت افتادن کابینه و یا تشکیل حداقلی آن دندان تیز کرده بودند، خنثی کننده توطئه های بسیاری بود. هر چند این رای اعتماد، بلافاصله با اما و اگرهای برخی از مخالفین دولت مواجه شد. آقای باهنر که از جمله این افراد بود ، در شام همان روزی که مجلس به کابینه رای داد ، در جمع اعضای تشکل سیاسی اش گفت که تلاشی برای رای نیاوردن وزرای دولت دهم نکرده بلکه این اتفاق را در مجلس پیش بینی کرده بود !

 

آقای باهنر همچنین از ابلاغ نظر رهبری و تاثیر آن در رای نمایندگان خبر داد که : "همه چیز به خیر گذشت و پیام رهبری بود که نقش مهمی در این زمینه ایفا کرد. در زمان شمارش آرا فضا را این طور می شد دید که اگر توصیه رهبری نبود، احتمال داشت که 8 الی 9 نفر از وزرا رای نیاورند و این آغاز خوبی برای دولت نبود. رهبری به دولت توصیه کرده بودند که نظر مراجع را در باره وزارت زنان لحاظ کنند."

 

متاسفانه این بار هم مواضع نایب رییس مجلس با استقبال رسانه های خارجی مواجه شد و این جملات که قطعا با هدف خیرخواهانه ابراز نشده بود بلافاصله مورد توجه دشمنان رهبری انقلاب قرار گرفت تا جایی که رای مجلس به کابینه را بر اثر فشار رهبر انقلاب عنوان کردند. درباره اظهارات آقای باهنر لازم است نکاتی ذکر شود :

 

1 .  برخلاف آنچه توسط این همکار محترم عنوان شده ، رهبر معظم انقلاب هیچ امر حکومتی در خصوص رای به کابینه نداشتند بلکه با توجه به بررسی دولت و لزوم تشکیل سریع تر کابینه ، اظهار امید کرده بودند که کابینه یکپارچه رای بیاورد. در خصوص وزارت زنان نیز ضمن اشاره به اختلاف فتوای خود با برخی از مراجع عظام و عدم اشکال حضور زنان در راس وزارتخانه ها ، تصمیم در این خصوص را به نمایندگان واگذاشته بودند و به دولت نیز توصیه کرده بودند که با اطلاع رسانی درست در خصوص این تصمیم ، کاری کند که مراجع عظام از اظهار نظر علنی خودداری کنند که این اتفاق نیز افتاد.

 

2 .  توصیه رهبری در این خصوص برای اولین بار نبود بلکه بیست سال قبل نیز در آستانه تشکیل اولین دولت آقای هاشمی رفسنجانی ، رهبر انقلاب خطاب به نمایندگان وقت ، نه تنها اظهار امید که این چنین خطاب به نمایندگان امر کردند : "ما به نمایندگان مجلس شوراى اسلامى رأى دادیم و اینها هم در تصمیم‏گیرى نسبت به وزرا آزادند. وزرایى که از طرف آقاى رئیس جمهور به مجلس پیشنهاد خواهند شد، نمایندگان آزادانه درباره‏ اینها تفحص می‌کنند و رأى می‌دهند؛ اما من می‌خواهم بگویم که امروز مصلحت نیست که یک وزارتخانه بدون وزیر بماند و دراین شرایط حساس، کارهایش متوقف بشود. نباید طورى بشود که در مجلس شوراى اسلامى، به خاطر اختلاف سلیقه و خداى نکرده نظرهاى شخصى، به یک وزیر یا دو وزیر و یا بیشتر، رأى داده نشود و در نتیجه وزارتخانه ا‏یى بدون وزیر بماند. یک روز هم جایز نیست که وزارتخانه‏یى بدون وزیر بماند." (1 شهریور 1368)

 

3 .  نقل قول رهبری که ابتدا توسط رییس محترم مجلس در روز چهارشنبه در جلسه ای خصوصی خطاب به حدود ده تن از نمایندگان ابراز و در مجلس شایع شد و در روز پنج شنبه نیز قبل از نواختن زنگ رسمیت جلسه به شکل عمومی ترعنوان شد، حدود یک هفته قبل از آن، در دیدار رهبری معظم انقلاب با آقای لاریجانی به صورت عادی ابراز شده بود. در همان ایام با توجه به نقل قول های مختلفی که بویژه در خصوص نظر رهبر انقلاب درباره وزارت بانوان ابراز می شد،  در تماس تلفنی و یا پیگیری حضوری برخی از نمایندگان با مسئولان بیت رهبری (از جمله در تماسی که بنده نیز داشتم) نظر رهبر انقلاب به اطلاع نمایندگان می رسید و تاکید می شد که این نظر رهبر انقلاب الزام آور نیست و ایشان فقط توصیه کرده اند و تاکید می شد که نمایندگان باید به وظیفه قانونی خود عمل کنند. بدیهی است که نمایندگان مجلس نه تنها در برابر اوامر رهبری انقلاب مقاومتی نخواهند داشت بلکه نسبت به اجرای آن افتخار هم می کنند اما در خصوص مورد اخیر، از سوی رهبری انقلاب امری صورت نگرفته بود.

 

4.  چند روز قبل از رای به وزرای پیشنهادی، وقتی خبرنگاران از فضای مجلس پرسیدند ، گفتم که هیچ اراده ای برای این که تعداد زیادی از وزرای پیشنهادی رای نیاورد، در مجلس وجود ندارد جز آقای باهنر و طیف ایشان یعنی همان اصولگرایانی که در انتخابات ریاست جمهوری از میرحسین موسوی حمایت کردند که برای رای نیاوردن هشت وزیر تلاش می کنند.

 

این خبر را بر اساس اظهاراتی که آقای باهنر در جلسه شورای مرکزی فراکسیون و یا به صورت خصوصی در بین نمایندگان و یا در صحن علنی مجلس عنوان کرده بود گفتم ، بویژه که ایشان از جمله مخالفان کلیات کابینه بود یعنی اکثریت کابینه از نظر ایشان شرایط لازم را نداشتند.

 

5 .  بسیاری از فعالان جریان اصولگرایی بویژه آنها که حوادث را بر اساس اخبار رسانه ای دنبال می کنند، از تلاش آقای باهنر برای لطمه زدن به دولت دهم تعجب می کنند و حتی ظاهر شدن باهنر به عنوان مخالف کلیات کابینه برای برخی از رسانه های اصولگرا نیز تعجب آور بود، در حالی که این رفتار برای آنهایی که از نزدیک در جریان موضع گیری های ایشان و برخی از نمایندگان دیگر هستند، امری بدیهی است. به نظرم اگر آقای باهنر به سئوالات زیر پاسخ دهند ، می توان به راحتی از جعبه سیاه این موضع گیری ها رمزکشایی کرد :

 

 چه کسانی در ایام انتخابات در فراکسیون اصولگرایان تمام تلاش خود را مصروف جلوگیری از جمع بندی فراکسیون در حمایت از احمدی نژاد کردند و پس از آن که فراکسیون تصمیم به حمایت از وی گرفت ، از اعلام آن خودداری کردند.

 

چه کسی در همان ایام در جلسات مختلف با امثال آقای تابش (رییس فراکسیون اقلیت) برای آقای خاتمی پیام می داد که زبان ما بسته است ، امیدواریم شما برخی نکات را در باره دولت نهم مطرح کنید.

 

چه کسی چند روز قبل از انتخابات در سخنرانی خود ، موسوی و احمدی نژاد را اصولگرا معرفی کرد با این تفاوت که احمدی نژاد اصولگرایی است که با سرعت 220 کیلومتر می راند و ممکن است هر لحظه تصادف کند ولی موسوی اصولگرایی است که با سرعت متعادل می راند. جالب اینجاست که این اصولگرای متعادل مورد حمایت این فرد، بعد از انتخابات تاکنون بیش از ده ها بار از جاده امام و انقلاب خارج شده و تصادف کرده و تلفات داده!

 

چه کسی حدود یک ماه قبل از انتخابات در جلسه ای که آقای حسینیان و زارعی نیز حضور داشتند ، رسما گفت که معتقد است برخی از شخصیت ها و احزاب اصولگرا باید از موسوی حمایت کنند تا اگر رای آورد، بتوانند در قدرت حضور داشته باشند و از تکرار دوم خردادی دیگر جلوگیری کنند.

 

چه کسی قافیه را باخته بود تا آنجا که به گفته یکی از مسئولان ارشد ستاد موسوی، حاضر شد در فیلم انتخاباتی موسوی هم حضور یابد و البته مشاوران اصلاح طلب موسوی، کاندیدایخود  را از این کار منع کردند با این توجیه که در این صورت، راست سنتی نیز در آرای جبهه سبز پوشان خود را شریک می داند.

 

چه کسی از آخرین تلاش خود برای حمایت از موسوی نیز دریغ نکرد و چند روز قبل از انتخابات در نامه ای به یکی از مقامات عالی رتبه، خیرخواهانه (!) از ایشان می خواهد تا با توجه به احتمال پیروزی اصلاح طلبان ، ضمن حمایت تلویحی از موسوی ، از تکرار دوم خرداد جلوگیری کند.

 

6 .  روز چهارشنبه – یک روز قبل از رای به کابینه دولت دهم – بنده به آقای لاریجانی گفتم که برخی به دنبال این هستند که بگویند مجلس قصد رای دادن به کابینه دهم را نداشت و با پیام رهبری مجبور شد این کار را انجام دهد . آقای لاریجانی این نگاه را بدبینانه و غیر منصفانه دانستند و به من توصیه کردند که از این زاویه به قضایا نگاه نکنم. دقیقا یک روز بعد، وقتی مجلس به کابینه پیشنهادی نمره 18 داد ، آقای باهنر همان گمانه زنی را به واقعیت مبدل ساخت !

 

به نظرم رهبر معظم انقلاب با اعلام نظر خود، در واقع تلاش کردند تا کسانی که برای از اکثریت انداختن کابینه یا تشکیل حداقلی آن در صحن علنی تلاش می کردند را متنبه سازند تا آنها از این تلاش دشمن پسند دست بردارند که  متاسفانه این افراد - و از جمله مثل آقای باهنر - به توصیه رهبری عمل نکردند و همچنان به حدود 9 وزیر پیشنهادی رای ندادند و ولایت پذیری خود را به اثبات نرساندند.  

 

7 .  آقای باهنر متاسفانه با بیان ناقص و یکطرفه دیدگاه رهبر انقلاب ، نه تنها در حق مجلس و دولت که در حق مراجع و رهبر معظم نیز ظلم کردند. به دلیل این که اگر رهبری فرموده بودند که دولت نظر مراجع را کسب کند و به عقیده ایشان این کار را نکرده و وزیر زن معرفی کرده بود ، پس چرا مجلس به یک وزیر زن رای داد و نظر مراجع را کسب تامین نکرد ؟ اگر رهبری در خصوص بقیه اعضای کابینه ، امر به رای دادن کرده بودند ، پس چرا مجلس به  وزیر پیشنهادی نیرو رای نداد و چند نفر هم از حداقل آرا برخوردار بودند ؟

 

ای کاش آقای باهنر از استقبالی که شبکه اطلاع رسانی استکبار در داخل و خارج از مواضع وی می کنند ، متنبه می شدند و این مسیر را تغییر می دادند، ای کاش ...

منبع

سريال ناكامي‌هاي باهنر در قسمت رأی اعتماد به وزرا

سريال ناكامي‌هاي باهنر در قسمت رأی اعتماد به وزرا

گروه سياسي- پنجشنبه هفته گذشته مجلس در حالی به جلسات فشرده علنی خود در خصوص بررسي صلاحيت وزرای پیشنهادی با رأي اعتماد به 18 گزينه احمدي‌نژاد پایان داد که همه از تعامل رخداده ميان دولت و مجلس ابراز رضایت کرده و اعتماد نمایندگان مجلس به وزرای احمدی‌نژاد را پیش درآمدی برای فصل جديد تعاملات سازنده در آینده عنوان کردند.

اما در اين بين، برخی اخبار حاكي از آن بود که جریانی در مجلس به رهبری محمدرضا باهنر نمی‌خواهد شيريني اين تعامل، دهان مجلس و دولت را شيرين كند.

باهنر که در جریان انتخابات ریاست جمهوری انتظار آن را داشت تا احمدی‌نژاد پيشاپيش سهم جریان‌هاي سياسي را از قدرت معلوم كند، پس از عدم توجه احمدی‌نژاد به اين روش، ترجيح داد به نفع رقيب وي وارد صحنه شود و حتي تمام تلاش خود را به‌منظور عدم اعلام حمایت جامعه اسلامی مهندسین از احمدي‌نژاد به‌كار بست، اگرچه اکثریت اعضای جام، به‌ويژه دبيران استاني در مخالفت با دبيركل برخاستند و همين نيز باعث شد، باهنر در ادامه فضاي پرشور و پرخبر انتخابات، كم‌خبرتر از هميشه در اقلیت بماند و سکوت پیشه کند.

با اين حال، پيروزي احمدي‌نژاد در انتخابات و شكست ايده "نه احمدي‌نژاد" كه در ائتلافي سياسي از چپ و راست با محوريت هاشمي رفسنجاني دنبال مي‌شد و باهنر نيز در اين زمينه با وي همدل بود، پايان فعاليت اين ائتلاف نبود تا نايب رئيس مجلس منتظر بماند كه گذر پوست كابينه به دباغ‌خانه مجلس بیافتد و نشان دهد که اگرچه در انتخابات ریاست جمهوری نتوانست تشكل سياسي خود را از حمايت كانديداي اصولگرايان منصرف كند اما با اتكا به سابقه 20 ساله پارلمانتاريستي خود این توان را دارد که همچون ادوار قبل، با برگ لابي‌هايش از رئيس دولت انتقام بگيرد. از اين رو، وي بلافاصله پس از معرفي كابينه در مصاحبه‌اي از عدم رأي اعتماد مجلس به 4، 5 وزير پيشنهادي خبر داد. اظهارنظري كه با واكنش رئيس‌جمهور مواجه شد و وي در گفت‌وگوي زنده تلويزيوني گفت: «افراد آزادند نظر خود را بدهند و اين جزو حقوق نمايندگي مجلس است. قوا مستقل از هم هستند و نمي توانيم به نماينده اي بگوييم چرا رأي داديد يا نداديد اما اين بد است وقتي که کابينه اي هنوز معرفي نشده است، فردي بگويد که از اين ليست پيشنهادي 5 نفر رأي نمي‌آورند. آيا آن فرد تصميم گرفته است کاري کند که 5 نفر از وزرا رأي نياورند که اين خيلي بد است و به نظرم از تعامل سازنده به دور است و روش درستي براي پيگيري امور کشور نيست.»

هوش سياسي باهنر البته بالاتر از آن بود كه حلقه‌هاي چند نفره تا چند ده‌نفره‌ي نمايندگان را كه در يك هفته منتهي به رأي اعتماد به ساختمان سفيد خيابان پاستور در رفت‌وآمد بودند، نبيند. از اين رو، در اولين جلسه رأي اعتماد برخلاف ادوار قبل، از پشت پرده بيرون آمد تا با كليت كابينه مخالفت كند. وي البته تلاش كرد مخالفت خود را برخاسته از دلسوزی بخواند اما همان زمان كه از اين مسئله كه در اين جايگاه يا بايد مخالف مطلق صحبت كند يا موافق مطلق اما قصد او خاکستری صحبت كردن بوده و سپس به احمدی‌نژاد ابراز ارادت مي‌كرد، از كنايه‌هاي نيش‌دار نيز غفلت نكرد و به‌عنوان نمونه گفت: «بعضي از شخصيت‌ها در 4 يا 5 وزارت‌خانه متفاوت مطرح مي‌شدند و ما خوشحاليم كه مديراني داريم كه در چند وزارت‌خانه مي‌توانند مطرح شوند و اين از اعجازهاي دولت نهم است.»

اظهارنظري كه وانش رئيس‌جمهور را به‌دنبال داشت و احمدي‌نژاد هنگامي كه براي بار دوم و پس از پایان سخنان موافق و مخالف در نوبت بعدازظهر روز اول پشت تريبون قرار گرفت، برخی موارد عنوان شده را ظلم به دولت دهم دانست و گفت: «يكي از نمايندگان به تمسخر گفت يك وزير براي چند وزارت‌خانه معرفي شده است واز عجايب دولت است،‌ اولاً ما چنين كاري را نكرديم و براي هر وزارت‌خانه يك وزير معرفي كرديم. ممكن است پيشنهادات بسيار زياد باشد اما يك نفر انتخاب شده و حتي يك نفر واحد توسط چندين نفر براي چند وزارت‌خانه مختلف معرفي شده بود و ما هزاران پيشنهاد دريافت كرده بوديم.»

با اين حال، علي‌رغم قراين موجود تا قبل از آغاز جلسه رأي اعتماد، فرياد "دو-دوي" تعدادي از نمايندگان در اعتراض به نطق توكلي، مطهري و به‌ويژه باهنر و درخواست بيان تذكر به‌واسطه خروج از موضوع و استيضاح دولت نهم به‌جاي نقد و مخالفت با كابينه دهم، نايب رئيس مجلس را تقريباً در همان نوبت صبح روز اول مطمئن كرد كه اين بار، قرار است اتفاقات ديگري رخ دهد و بنا نيست در بر همان پاشنه پدرخواندگي بچرخد.

سرانجام پس از 5 روز و 9 شيفت جلسه علني كه حاصل آن 33 ساعت بحث و بررسي پيرامون وزراي پيشنهادي بود، كليت مجلس حسن نیت خود را در موافقت با كليت دولت و وزرای پیشنهادی نشان داد و با قضاوت منصفانه خود، وزرایی را که صلاحیت تصدی وزارت‌خانه‌اي را داشتند، برگزیدند و فصل جديدي از تعامل دولت و مجلس را آغاز كردند.

اما پس از آنکه 18 وزیر از 21 وزیر پیشنهادی از مجلس رأی اعتماد گرفتند، باهنر كه پيش‌بيني قبلي خود را مخدوش و فضاي مجلس را نيز متفاوت با ميل خود مي‌ديد، در اظهارنظري رأی اعتماد مجلس به وزرای احمدی‌نژاد را نتیجه توصیه رهبر انقلاب دانست تا هم از طرفي خط غيرمستقل بودن نهاد قانون‌گذاري در ايران را براي رسانه‌هاي بيگانه باز كند و هم تأكيد كرده باشد آنچه درباره نزديكي دولت و مجلس گفته مي‌شود سرابي بيش نيست و واقعيت آن است كه اگر توصيه رهبري نبود فضا طوري بود كه احتمال داشت 8 الی 9 نفر از وزرا رأی نیاورند و این آغاز خوبی برای دولت نبود.

نایب رئیس مجلس همچنين اضافه كرد: «وقتی پیام رهبری رسید، نمایندگان نظرشان این بود که اگر عدم صلاحیت احراز شد، رأی ندهند. علاوه بر سه نفری هم که رأی نیاوردند، اگر پیام رهبری نبود، احتمال می دهیم که وزرای نفت، صنایع، بازرگانی، تعاون، راه و ترابری و حتی وزارت خارجه رأی نمی آوردند. در 3 وزارت‌خانه ای هم که افراد معرفی شده رأی نیاوردند، با توجه به اینکه رئیس‌جمهوری می گوید مطالعات بسیار و بررسی‌های فراوانی انجام داده اند، به نظر من می توانند افراد جدیدی را زودتر از موعد مقرر معرفی کنند.»

باهنر با اين اظهارات عملاً‌ نشان داد حاضر است براي توجيه پيش‌بيني‌هاي غلط خود و رد كردن اين نظر كه ستاره پدرخواندگي‌اش در مجلس رو به افول است، از رهبري هزينه كند و رأي اعتماد را وابسته به توصيه ايشان كند و البته به نتايج نادرست سخنانش از فرمايشي خواندن مجلس توسط رسانه‌هاي بيگانه گرفته تا عدم التزام مجلس در رأي به همه اعضاء كابينه اعتنايي نكند.

به هر حال، موضع‌گيري اخير باهنر، به همان ميزان كه با واکنش انتقادی اصولگرایان و رسانه‎هايشان مواجه شد، مورد استقبال رسانه‌هاي بيگانه قرار گرفت.

اگرچه تلاش‌هاي باهنر براي رسميت نيافتن دولت با رأي عدم اعتماد به حداقل يك‌سوم كابينه آن‌قدر آشكار بود كه وی نتواند آن را پنهان كند و تلقي عمومي ادامه سريال ناكامي‌هاي سياسي وي، اين بار در ايستگاه مجلس باشد. نکته‌ای که حمید رسایی نماینده مردم تهران، 2 روز قبل از جلسه رأي اعتماد صريحاً به آن اشاره کرد گفت: «برخی نمایندگان از جمله محمدرضا باهنر تلاش می کنند که تعداد وزرایی که رای نمی آورند، بیشتر شود.»

مشاور مطبوعاتی رئيس‌جمهور نيز اظهار داشت: «باهنر کوشيده است تا تلاش‌هاي نافرجام خود را براي عدم راي اعتماد حداقل هشت تن از وزراي پيشنهادي توجيه کند. آقای رسایی گفته بود فضاي خوبي از تعامل و همکاري ميان مجلس و دولت به وجود آمده و فقط آقاي باهنر در تلاش است تا مجلس به هفت تن از وزراي پيشنهادي راي اعتماد ندهد.»

با اين حال، تلاش‌های باهنر این بار نيز همچون عدم توفیق در متقاعد کردن جامعه اسلامی مهندسین مبنی بر عدم حمایت از کاندیداتوری احمدی‌نژاد در انتخابات بی‌نتیجه ماند و باهنر باز هم در اقلیت قرار گرفت.

منبع

آقای باهنر کجا را نشانه رفته است؟

آقای باهنر کجا را نشانه رفته است؟

آقای باهنر نایب رئیس محترم مجلس شورای اسلامی ادعا کرده است که اگر توصیه رهبری نبود احتمال داشت هشت یا نه نفر از وزرا رای نیاورند و این آغاز خوبی برای دولت نبود.

این اظهارات از جنبه های مختلف قابل بررسی است اما به نظر می رسد بیش از هر چیز بیانگر آن است که آقای باهنر کوشیده است تا تلاشهای نافرجام خود را برای عدم رای اعتماد حداقل هشت تن از وزرای پیشنهادی توجیه کند.

مستند این ارزیابی و عقیده ، اظهارات روز چهارشنبه آقای حمید رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی است که گفته بود فضای خوبی از تعامل و همکاری میان مجلس و دولت بوجود آمده و فقط آقای باهنر در تلاش است تا مجلس به هفت تن از وزرای پیشنهادی رای اعتماد ندهد.

پس از رویکرد بسیار مثبت و سازنده رئیس جمهور محترم برای آغاز فصل جدیدی از همکاری نزدیک میان دولت و مجلس شورای اسلامی ، انتظار می رفت نایب رئیس محترم مجلس ، موضعی همسو با جو حاکم بر مجلس شورای اسلامی اتخاذ کند و از منظر تفاهم ، دوستی و همکاری با دولت سخن بگوید اما اظهارات وی علاوه بر آنکه هیچ سنخیتی با تبعیت از رهبری ندارد ، توهین به نمایندگانی است که با رای مستقل ، آگاهانه و هوشمندانه خود ، یک دولت قوی و کارامد را تشکیل دادند و از رئیس جمهور برای آغاز دور تازه ای از فعالیت های گسترده و متنوع در جهت پیشرفت همراه با عدالت ، حمایت به عمل آوردند.

اگر آقای باهنر به واقع ، نظر رهبر فرزانه انقلاب را مبنای تصمیم گیری مجلس می دانست ، جاداشت زمانی که آقای علی مطهری یک نماینده محترم همسو و هماهنگ با ایشان ، صحت و درستی نظر رهبری را زیر سووال برد ، به ایراد سخن می پرداخت ، رفع شبهه می کرد و اقدام به توجیه همکاران خود در این زمینه می نمود.

موجب تعجب است که چرا آقای باهنر در صدد برآمده است تا رای قوی مجلس شورای اسلامی به وزرای پیشنهادی رئیس جمهور را زیر سووال ببرد و برای این کار نیز به بدترین روش ممکن روی آورده است.

این روش از آن جهت قابل سرزنش و نکوهش است که باعث تضعیف جایگاه رهبری و شان و منزلت مجلس شورای اسلامی نیز می شود. مجلس هشتم در نوبت های مختلف و با جهت گیریهای هوشمندانه و آگاهانه خود نشان داده است که از ولایت مطلقه فقیه تبعیت کامل دارد ، بنابراین اگر قرار بر این بود که نمایندگان محترم مجلس به نظر نسبت داده شده به رهبری عزیز عمل کنند، قطعا تمامی وزرای پیشنهادی رئیس جمهور بالاترین رای اعتماد را از مجلس به دست می آوردند.

به نظر می رسد که آقای باهنر به صورتی عجولانه تلاش کرده است تا به قیمت زیر سووال بردن رای اعتماد مجلس شورای اسلامی به وزرای پیشنهادی ، محملی برای توجیه ناکامی خود در برانگیختن نمایندگان مجلس به عدم رای اعتماد به تعداد بیشتری از وزرا پیدا کند.

استناد نایب رئیس دوم مجلس شورای اسلامی به نظر رهبر فرزانه انقلاب در خصوص رای اعتماد به وزرای پیشنهادی، در حالی صورت می گیرد که چنین نظری از مجاری رسمی مانند دفتر معظم له مورد تایید قرار نگرفته است . این موضوع یادآورد خطای مشابهی است که چندی پیش جناب آقای ابوترابی نایب رئیس اول محترم مجلس شورای اسلامی مرتکب شد و طی آن نامه خصوصی رهبر معزز انقلاب به رئیس جمهور محترم در باره معاون اولی آقای رحیم مشایی را منتشر کرد.

نگارنده از صحت و سقم نظر نسبت داده شده به رهبر معظم انقلاب بی اطلاع است اما به نظر می رسد که این نظر به صورت علنی و از مجاری معمول ابلاغ نشده و احتمالا به صورت غیر رسمی و خصوصی به رئیس محترم یا هیات رئیسه محترم مجلس منعکس شده است ، که در این حالت ، آقای باهنر باید روشن سازد با کدام منطق و عقلانیتی اقدام به انتشار نظرات رهبری کرده است؟ آیا چنین رویکردی را باید به حساب تبعیت از ولایت گذاشت یا آنکه خدای ناکرده ایشان برای توجیه برخی اقدامات بی نتیجه خویش ، حاضر است  به راحتی از رهبری به عنوان اساسی ترین و مهمترین منبع اعتماد عمومی هزینه نماید؟

آقای باهنر باید به این نکته توجه نماید که او نایب رئیس مجلس است و از چنین جایگاهی لازم است بیشترین همسویی و هماهنگی را با روح و جو حاکم بر فضای مجلس ، بروز دهد. امروز مجلس شورای اسلامی و دولت دهم در مسیر همکاری و همدلی هرچه بیشتر گام بر می دارند و انتظار می رود کسانی که خود را در موضع ارشدیت و برادر بزرگتر نسبت به سایر نمایندگان فرض می کنند ، در مسیر خلاف جریان آب شنا نکنند و به جای اختلال و سنگ اندازی ، راه این همکاری و همدلی را تسهیل نمایند.

منبع

از "مظفر بقایی کرمانی" تا "محمدرضا باهنر کرمانی"

از "مظفر بقایی کرمانی" تا "محمدرضا باهنر کرمانی"

دکتر عبدالرضا داوری: 1- "مظفر بقایی کرمانی" که از چهره های پیچیده تاریخ معاصر ایران است، یک مکتب خاص را در سپهر سیاست ایران پایه گذاری نهاد که به جرأت می توان از آن به عنوان مکتب سیاست حرفه ای یاد کرد. در مکتب سیاسی "مظفر بقایی کرمانی" این منافع گروهی است که اصالت می یابد. اینگونه است که "مظفر بقایی کرمانی" همزمان با قتل تیمسار علی رزم آرا در اسفند 1329 در زمره همراهان نهضت ملی شدن نفت در کنار مرحوم مصدق قرار گرفت. در تمامی این دوران،"مظفر بقایی کرمانی" خود را به عنوان یکی از چهره‌های اصلی نهضت ملی مطرح می‌کرد و به این عنوان نیز مشهور بود. با اینکه "بقایی کرمانی" از بنیان‌گذاران نهضت ملی و از امضا کنندگان طرح ملی شدن نفت بود ولی از سال ۱۳۳۱ به بهانه مخالفت با دکتر مصدق، "شکاف افکنی" در میان رهبران نهضت را دنبال کرد و تا کودتای ۲۸ مرداد از هیچ اقدامی برای به شکست کشاندن نهضت ملی ایران کوتاهی ننمود.

2- مطالعه رفتار سیاسی حلقه "محمدرضا باهنر کرمانی" در مجموعه اصولگرایان، حکایت از ظهور دوباره جریان وابسته به "مظفر بقایی کرمانی" دردوران ملی شدن نفت دارد. این جریان مدعی اصولگرایی نسبت خود با جریان‌ها و چهره های سیاسی را نه بر اساس اصول و پرنسیب، بلکه بر پایه کسب منافع و سهم خواهی از قدرت بنا کرده است و رفتاری کاملاً مشابه با تحرکات جریان "بقایی کرمانی" از زمستان 29 تا تابستان 32 را در فضای سیاسی کشور بازتولید کرده است.

جریان "باهنر کرمانی" پس از پیروزی شگفت انگیز دکتر احمدی‌نژاد در سوم تیر 84، برخلاف آنکه در تمام رقابت‌های انتخاباتی دوره نهم، احمدی‌نژاد را تنها گذاشته بود، بلافاصله جامه حمایت از دکتر احمدی‌نژاد را بر تن کرد و تلاش نمود تا در چیدمان کابینه نهم از مهارت‌های چانه زنی خود بهره گرفته تا کوپن ریاست را از دولت جدید برای محافل سیاسی مرتبط با خود کسب کنند.

اما همانگونه که "مظفر بقایی کرمانی" در چانه زنی هایش با مرحوم مصدق کامیاب نبود و در کمتر از 2 سال به تعارض با وی کشیده شد و سپس تلاش کرد تا مجلس را با مصدق رو در رو نماید، "محمدرضا باهنر کرمانی" هم به زودی دریافت که محمود احمدی‌نژاد از جنس سیاست بازان و سیاست پیشگانی که سیاست را در پشت درهای بسته می آزمایند نیست، بلکه احمدی‌نژاد برآن است تا عهد فراموش شده انقلاب اسلامی را احیا نماید و دولت و سیاست را یک‌بار دیگر مردمی و ملی سازد. اینگونه بود که خط مشی احمدی‌نژاد سیاست پیشگی رایج را به کناری نهاد و به تبع آن بود که سیاست ورزانی چون "باهنر کرمانی" در میانه دهه 80 شمسی دریافتند که احمدی‌نژاد از جنس آنان نیست و برای مقابله با او باید طرحی نو درانداخت و همانگونه که "بقایی کرمانی" هم در اولین سال دهه 30 شمسی تعارفات را به کناری نهاد و پروژه شکاف مجلس- دولت را کلید زد، "باهنر کرمانی" نیز همه توان خود را برای ایجاد این شکاف میان مجلس و دولت بکار بست، تا آنجا که وقتی مجلس به قیم‌مآبی‌های او در جریان رای اعتماد به دولت دهم "نه" می گوید، اعتماد مجلس به دولت را صوری و فرمایشی و بنا به فرموده "رهبری" اعلام می کند و با اظهار این جمله که "اگر توصيه رهبري نبود 8 الي 9 نفر از وزرا راي نمی آوردند" تلاش می‌کند مجلس هشتم را ناهمراه و در تقابل با دولت دهم نشان دهد تا به جامعه القا نماید: شکاف مجلس- دولت با توصیه رهبری بود که رونمایی نشد والا این گسل، زلزله ای را به ساحت سیاسی ایران تحمیل می کرد!

شباهت‌های تاریخی رفتار "مظفر بقایی کرمانی" و "محمدرضا باهنر کرمانی" تنها به شکاف اندازی این دو جریان در رابطه دولت و مجلس محدود نمی شود:

همانگونه که "مظفر بقایی کرمانی" از همراهی با نهضت ملی آغاز کرد و سرآخر در کنار مخالفان نهضت قرار گرفت، "محمدرضا باهنر کرمانی" هم از همراهی با اصولگرایان آغاز کرد اما در آزمون بزرگ انتخابات خرداد 88، نام خود رادر جبهه ضداصولگرایی "نه احمدی‌نژاد" ثبت کرد.

امروز تجربه جریان "بقایی کرمانی" فراروی ماست. اگر دوگانه انگاری‌های جریان "مظفر بقایی کرمانی" در شکاف افکنی میان مجلس و دولت توانست فصل آخر داستان ملی شدن نفت را در دهه 30 با شکست به پایان رساند، نباید اجازه داد تا فعالیت‌های سکتاریستی جریان "باهنر کرمانی" در تفرقه افکنی میان دولت و مجلس، پیروزی های بزرگ ملت در سال‌های اخیر را با چالش روبرو نماید. خطر اینجاست. تفرقه افکنی های باهنر کرمانی را جدی بگیریم.

منبع